بخش دستور زبانی
حروف قمری و شمسی
حروف شمسی : حروفی که بعد از ال می آیند و لام خوانده نمی شود و این حروف با تشدید خوانده می شوند .
حروف قمری : حروفی هستند که وقتی بعد از ال قرار می گیرند ، لام خوانده می شود و این حروف بدن تشدید خوانده می شوند .
حروف شمسی : ت – د – ذ – ر – ز – س – ش – ص – ض – ط – ظ – ل – ن (شنل زردست)
حروف قمری : ا – ب – ث – ج – ح – خ – ع – غ – ف – ق – ک – م – و – ه – ی
فعل مضارع : فعلی است که بر انجام فعل در زمان حال یا آینده دلالت دارد .
نحوه ساخت : در اول به قبل از فعل یکی از 4 حرف مضارع ( ی ، ت ، ن ، ا ) را به فعل می چسپانیم و بعد از آن در برخی از صیغه ها در آخر فعل هم پس از شناسه فعل ها (ضمیر متصل ) نون ها می آید .
مضارع :
1. هو یَذهَبُ
2. هُما یَذهبانِ
3. هُم یَذهَبونَ
4. هی تَذهَبُ
5. هما تَذهبانِ
6. هنَّ یَذهَبنَ
7. أنتَ تَذهَبُ
8. أنتما تَذهبانِ
9. أنتم تَذهَبونَ
10. أنتِ تَذهَبینَ
11. أنتما تَذهبانِ
12. أنتنَّ تَذهَبنَ
13. أنا أذهَبُ
14. نحنُ نَذهَبُ
نکته: در زمانی که از کلمه کل استفاده می کنیم اگر بعد از آن ال آمد معنی همه است و اگر نیامد معنی هر است .
ولد : پسر
بنت : دختر
فتیان : جمع محترمان پسر
باب ها: حالت فعل ها هستند که اولی برای ماضی هست و دومی برای مضارع و برای مشخص کردن عین الفعل است.
باب م : فَعَلَ – یَفعَلُ باب ض : فَعَلَ – یَفعِلِلُ
باب ن : فَعَلَ – یَفعُلُ باب س : فَعُلَ – یَفعَلُ
باب ح : فَعِلَ – یَفعِلُ باب ک : فَعُلَ – یَفعُلُ
در گاهی از اوقات وزن فعل شغل ها را مشخص می کند مانند فعال که خباز و طباخ از آن وزن اند .
فعل لازم و غیر لازم:
فعل لازم : فعل هایی که به مفعول نیاز ندارند مانند: ذهب ، ضحک و ..
فعل غیر لازم : فعل هایی که به مفعول نیاز دارند .
ما با دو وزن می توانیم فعل ها را غیر لازم یا متعدی کنیم . (فَعَّلَ و اَفعَل )
نکته: فعل اگر پشت فاعل قرار بگیرد مفرد نوشته می شود. مانند : ذهب معلمون.
فعل ها :
ثلاثی مجرد : فعلی که به غیر از 3 حرف هیچ حرف دیگری ندارد .
ثلاثی مزید : فعلی که علاوه بر 3 حرف حرف دیگر دارد .
رباعی : افعالی که 4 حرف اصلی دارند .
خماسی مزید : به غیر از حرف ی همه اصلی اند .
درس ها:
درس1:
واژگان: بسیط : ساده – الثامن : هشتم – سنه الدراسیه : سال تحصیلی – مراجعه:دوره
درس2:
واژگان: امثال : مثال ها – اَیضا : همچنین – تعلم : یادگیری – جعل : قرار داد – خَدَمَ : خدمت کرد – رب : پروردگار – سهل : آسان – عالَم : جهان – عالَمیه : جهانی – عالَمین : جهانیان – عَرَفَ : شناخت – فَهِمَ : فهمید – قَدَرَ : توانست – کَاَنَ : گویا – کَتَمَ : پنهان کرد – کُلّ : همه، هر – لِسان : زبان – مبین : آشکار، آشکارکننده – منظمه الامم متحده : سازمان ملل متحد – نَجَحَ : پیروز شد – نصوص : متن ها – نص : متن
درس3:
واژگان: آخَر : دیگر – اصحاب المهن : صاحبان شغل ها – امن : امنیت – بَیع : فروش – بلاد : کشور ، کشور ها (مفرد : بلد) – تقدم : پیشرفت – حلوانی : شیرینی فروش – حداد : آهنگر – خباز : نانوا – خبز : نون – رُز : برنج – رسائل : نامه ها (مفرد : رساله) – ریاضه : ورزش – س،سوف : نشانه آینده – ساصیر : خواهم شد-شَرَحَ : شرح داد – شرطی : پلیس – صار : شد – طب العیون : چشم پزشکی – طبّاخ : آَشپز – طعام : خوراک – طَبَخَ : پخت – عن : از ، درباره ی – عین : چشم – عیون : چشم ها – غایت : پایان، نهایت – فَحَصَ : معاینه کرد – قاطِع : برنده – کره القدم : فوتبال – کیمیاء : شیمی – مرضی : بیماران – مریض : بیمار – مستَقبَل : آینده – مُمَرِّض : پرستار – موَظَّف : کارمند – نوافِذ : پنجره ها – نافِذَه : پنجره – مهنه : شغل – مهندس الزاعی : مهندس کشاورزی
درس4:
واژگان: ابن آدم : آدمی زاد – اِنما : فقط : بِسهوله : به آسانی – جَدَل : ستیز – حمل : بردن، حمل کردن – خطایا : گناهان، خطا ها (مفرد : خطیئَه) – رجوع : برگشتن – ریاضی : ورزش کار – شاهَدَ : دید – شَکَرَ : تشکر کرد – صادِق : راستگو – صَدَقَ : راست گفت – عاشَ : زندگی کرد – غَضَب : خشم – فَرَس : اسب – فِضِّه : نقره – فِعل : کار، انجام دادن – قادِم : آینده – قَول : گفتار – کَذَبَ : دروغ گفت – لذا : بنابراین – مُختَبَر : آزمایشگاه – نَفس : خود – نَفَعَ : سود رساند – نهر : رود خانه – انهار : رودخانه ها
درس5:
واژگان : ابصار : دیدگان – اتَی|یَاتی : می آید ، می آمد – احدی : یکی از – اعلم : داناترین – اَقمار : ماه ها – بالتاکید : البته – بعدما : بعد از اینکه – بَقِیَ : ماند – بِکُلِ سرور : با کمال میل – الثالث یا اَلثالثه : سوم ، سومین – جار : همسایه – حبیب : دوست – حَرَسَ : نگه داری کرد – خزائِن : گنج ها (مفرد : خزانه) – دمع : اشک – زمیل : همکلاسی (جمع : زملا) – ساحه : میدان، حیاط – شَرِبَ : نوشید – ظَلَمَ : ظلم کرد – عصفور : گنجشک (جمع : عصافیر) – متی : چه وقت – مصابیح : چراغ ها (مفرد : چراغ) – مُهِمَّه اداریه : ماموریت اداری – نَفس : خود، همان
لا برای منفی کردن فعل مضارع است .
درس6:
واژگان: اَحَد : یکی از – اربَعون، اَربَعین : چهل – اَمَرَ : دستور داد – الثانی، الثّانیه : دوم – حافله : اتوبوس – حبوب مُسَکِّنه : قرص های مسکن – خاتَم : انگشتر - زوار : زائران – سافَرَ : سفر کرد – شراب : شربت، نوشیدنی – صداع : سر درد – ضغط الدم : فشار خون – طائره : هواپیما – عندک : داری – قافله : کاروان – کره المضده : تنیس روی میز – ل : دارای ، برای – ما بکَ : تو را چه می شود – مره : بار – مرض السکر : بیماری قند – مساء : شب، بعد از ظهر – مستوصف : درمانگاه – معا : با هم – وصفه : نسخه
اِخوه: جمع مکسر برادر اَخوان: جمع مکسر برادر اَخَوان: مثنا برادر
درس 7:
آباء : پدران – اضاعه : تلف کردن – جبال : کوه ها – جَلَبَ : آورد – حَطَب : هیزم – حَمامَه : کبوتر – حَوائِج : نیاز ها – ذئاب : گرگ ها – ذِئب : گرگ – الرابع، الرابعه : چهارم – ضَحِکَ : خندید – طائِر : پرنده – غابه : جنگل – غِزلان : آهو ها – فرح : شادی کرد – فرخ : جوجه – فراخ : جوجه ها – کما : همانطور که - مجنون : دیوانه – نصر : یاری – واسع : پهناور – هجم : حمله کرد – یَئِسَ : ناامید شد
درس8:
اَقرِباء: خویشاوندان – حَدَثَ : اتفاق افتاد – حَضَرَ : حاظر شد – خوف : ترس، ترسیدن – ساجِد : سجده کننده – ضیافَه : مهمانی – عِزَه : ارجمندی – عُش : لانه – عندما : وقتی که – قمح : گندم – کَوکَب : ستاره – مائِده : سفره – نَهار : روز – یَعتَمِدُ : اعتماد می کند – نَفس : همان
درس 9:
واژگان: اَزهار : شکوفه ها (مفرد : زَهر، زَهرَه) – اَسنان : دندان ها – سن : دندان – الذین : کسانی که – اولیاء : یاران – ولی : یار – بِمَ : با چه چیزی – تَهیِئَه : تهیه – حُسنی : نیکو تر، نیکو – ذَنب : گناه – ذنوب : گناه ها – السابع، السابعه : هفتم – السادس، السادسه : ششم – سَجَدَ : سجده کرد – سفره العلمیه : گردش علمی – شاي : چای – شلّال : آبشار – عشاء : شام – غَداء : ناهار – غَفَرَ : آمرزید – فُرشاه : مسواک – فِضّیّ : نقره ای – فَطور : صبحانه – مُحافَظَه : استان – مسموح : مجاز – مَطعَم : رستوران، غذا خوری – مَعجونُ اسنان : خمیر دندان – مَلعَب : ورزشگاه، محل بازی – مِنشَفَه : حوله - خمیس : پنج شنبه
درس10:
واژگان : اِجابات : پاسخ ها – اجابه : پاسخ – التاسع، التاسعه : نهم –تَمر : خرما – الثانی عشر (ه) : دوازدهم – هذی : این (هذِهِ) – هَجر : دوری
